[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 162 ] لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَ الْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ الْمُقِيمِينَ الصَّلاةَ وَ الْمُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ أُولئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْراً عَظِيماً ( 162 ) حقّ تعالى چون ذكر آن جماعت كرد از اهل كتاب و آنچه ايشان را خواهد بود روز قيامت از اصناف عذاب ذكر جماعتى ديگر كرد كه بر خلاف ايشان‌اند و گفت : لكن آنان كه راسخ و ثابت قدم و پاى برجاى باشند در علم از جملهء اهل كتاب چون عبد الله سلام و بحيراء راهب و مانند ايشان و آنان كه مؤمنان‌اند از اهل كتاب و مؤمنان اهل كتاب را بر علماى ايشان براى آن عطف كرد كه ايمان جمع كرد ايشان را بر يك ملّت اين هر دو گروه ايمان مى آرند به آنچه فرو فرستاده شد به تو كه محمّدى و به آنچه پيش از تو فرستادند بر پيغمبران مقدّم « 1 » از توراة و انجيل و زبور و خاصّه آنان كه نماز بپاى دارند از اهل كتاب و غير ايشان و زكات بدهند و بخداى و بروز باز پسين ايمان آرند ايشان را مزدى عظيم بدهيم حقّ تعالى گفت : من ترا مالى دادم از آن زكات بده ؛ مال مال منست و تو بندهء منى آنچه من به تو دادم براى تو بعضى باز ميخواهم تا براى تو در خزانهء رحمت ذخيره كنم تا در دست تو تباه نشود كه « ما عندكم ينفد و ما عند اللّه باق » تا آن وقت كه درمانده‌تر باشى به تو باز دهم يكى را ده و يكى را صد و يكى را هفتصد . [ سوره النساء ( 4 ) : آيه 163 ] إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَوْحَيْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ عِيسى وَ أَيُّوبَ وَ يُونُسَ وَ هارُونَ وَ سُلَيْمانَ وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً ( 163 ) سبب نزول اين آيت آن بود كه : چون خداى تعالى آياتى كه پيش از اينست از « يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتابِ » تا به آخر آيات برسول ما فرستاد و رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر جهودان خواند ايشان را خشم آمد گفتند كه : ما أنزل اللّه على بشر من شىء ، خداى تعالى ردّ كرد بر ايشان و اين آيت فرستاد و گفت كه : ما به تو وحى همچنان كرديم كه بر نوح عليه السّلام و بر ديگر پيغمبران

--> ( 1 ) - در بعضى نسخ : « متقدم » .